Co to jest EUDR? Kompleksowy przewodnik dla firm 

Czym jest rozporządzenie EUDR i dlaczego jest tak ważne?

EUDR (European Union Deforestation Regulation) to przełomowe rozporządzenie UE w sprawie udostępniania na rynku unijnym i wywozu z Unii niektórych towarów i produktów związanych z wylesianiem i degradacją lasów. Zostało przyjęte 31 maja 2023 roku, a następnie weszło w życie w dniu 29 czerwca 2023 roku. To historyczny moment dla globalnej ochrony środowiska – Parlament Europejski i Rada UE przyjęły w ten sposób jeden z najważniejszych aktów prawnych ostatniej dekady, mający na celu walkę z globalnym niszczeniem lasów. Przeczytaj, czym jest wylesianie >>

Rozporządzenie EUDR ma na celu zapewnienie, że europejska konsumpcja nie będzie dalej główną przyczyną wylesiania w krajach tropikalnych i innych regionach świata. Unia Europejska jako jeden z największych rynków konsumenckich na świecie, ponosi odpowiedzialność za swój wpływ na globalne wylesianie i degradację lasów na całym świecie. Dlatego nowe przepisy wprowadzają bezprecedensowe wymogi transparentności dla przedsiębiorstw, które wprowadzają określone towary na rynek UE lub je z niego eksportują.

Lasy pełnią niezastąpioną rolę w utrzymaniu równowagi ekologicznej – są siedliskiem większości gatunków lądowych, wspierają różnorodność biologiczną, oczyszczają powietrze i wodę, a także magazynują dwutlenek węgla. Ich degradacja prowadzi do wzrostu emisji gazów cieplarnianych, zwiększa ryzyko pożarów, susz i epidemii, a także osłabia odporność ekosystemów na zmiany klimatyczne. Wylesianie odpowiada dziś za aż 11% globalnych emisji CO₂. Co więcej, niszczenie lasów drastycznie ogranicza środki utrzymania osób najbardziej narażonych – w tym ludności rdzennej i społeczności lokalnych, które są bezpośrednio zależne od ekosystemów leśnych.

Zdrowe ekosystemy i bogactwo gatunkowe są niezbędne dla funkcjonowania gospodarki – ponad połowa światowego PKB zależy od usług ekosystemowych. Sektory takie jak rolnictwo, budownictwo czy produkcja żywności opierają się na zapylaniu, retencji wody i odporności ekosystemów. Rozporządzenie EUDR podkreśla, że ograniczenie wylesiania i odbudowa lasów to najskuteczniejsze rozwiązania oparte na zasobach przyrody, które mogą realnie łagodzić skutki zmiany klimatu i wspierać bezpieczeństwo żywnościowe.

Cel i zakres – co dokładnie reguluje EUDR

Rozporządzenie UE przeciwko wylesianiu koncentruje się na siedmiu kluczowych surowcach, które są główną przyczyną wylesiania na świecie. EUDR dotyczy takich towarów jak drewno, kakao, kawa, olej palmowy, soja, bydło oraz kauczuk. Co istotne, rozporządzenie w sprawie wylesiania i degradacji lasów obejmuje nie tylko same surowce, ale także szeroką gamę produktów związanych z wylesianiem – od mebli i papieru, przez czekoladę i kawę, po produkty kosmetyczne czy pasze dla zwierząt.

Kluczowym założeniem jest to, żeby produkty wprowadzane na rynek unijny nie pochodziły z terenów wylesionych po 31 grudnia 2020 r., a w przypadku drewna także z lasów zdegradowanych po tej dacie. Oznacza to, że każde przedsiębiorstwo musi być w stanie udowodnić, używając współrzędnych geolokalizacyjnych, że surowce wykorzystane w produkcji nie przyczyniają się do wylesiania ani degradacji lasów. To rewolucyjne podejście, które zmienia sposób, w jaki firmy muszą myśleć o swoich łańcuchach dostaw.

Rozporządzenie Unii Europejskiej jest wiążące dla wszystkich państw członkowskich bez konieczności implementacji przez prawo krajowe. W Polsce jednak Ministerstwo Klimatu i Środowiska opracowało projekt dodatkowych przepisów krajowych, które wyznaczają konkretne organy odpowiedzialne za kontrole. Aktualny podział kompetencji według wersji projektu opublikowanej w sierpniu 2026 r. opisujemy w sekcji „Aktualizacja: sierpień 2026” na końcu artykułu.

Kogo obejmują wymogi EUDR

Rozporządzenie EUDR nakłada nowe obowiązki na szeroki zakres podmiotów gospodarczych. Nie chodzi tu tylko o wielkich importerów czy międzynarodowe korporacje – EUDR wymaga działania od każdego podmiotu, który wprowadza na rynek UE, udostępnia lub eksportuje produkty objęte regulacją. Oznacza to, że zarówno mały producent mebli w Polsce wykorzystujący drewno tropikalne, jak i sieć supermarketów sprzedająca czekoladę, muszą spełnić wymogi rozporządzenia, choć ich zakres zależy od roli w łańcuchu dostaw.

Wymogi EUDR różnicują jednak obowiązki w zależności od roli w łańcuchu dostaw.

• Operatorzy, czyli ci, którzy jako pierwsi wprowadzają produkty na rynek unijny (np. importerzy lub krajowi producenci) lub je eksportują, mają najszerszy zakres obowiązków. Muszą oni przeprowadzić pełną procedurę należytej staranności, obejmującą zbieranie szczegółowych informacji o pochodzeniu produktów, ocenę ryzyka oraz wdrażanie środków zaradczych. Dodatkowo są zobowiązani do składania oświadczeń o należytej staranności oraz przekazywania informacji w łańcuchu dostaw, w tym numerów referencyjnych tych oświadczeń.
• Dalsi operatorzy (tzw. downstream operators), czyli firmy, które wprowadzają do obrotu lub eksportują produkty wytworzone z produktów już objętych oświadczeniem o należytej staranności, po zmianach z grudnia 2025 r. nie składają własnych oświadczeń. Muszą zbierać informacje o dostawcach i odbiorcach, w tym numery referencyjne oświadczeń złożonych na wcześniejszym etapie obrotu, a w razie uzasadnionych wątpliwości co do zgodności produktu niezwłocznie informować właściwe organy.
• Z kolei podmioty handlowe (tzw. traders), które udostępniają produkty już będące w obiegu na rynku, również nie składają oświadczeń o należytej staranności. Ich obowiązki ograniczają się w głównej mierze do zbierania informacji o swoich dostawcach i klientach prowadzących działalność gospodarczą, w szczególności numerów referencyjnych oświadczeń należytej staranności złożonych na wcześniejszym etapie obrotu. Duże przedsiębiorstwa (niebędące MŚP) działające jako dalsi operatorzy lub podmioty handlowe muszą dodatkowo zarejestrować się w systemie informacyjnym EUDR, a gdy pojawią się uzasadnione wątpliwości i ryzyko nie jest znikome, sprawdzić, czy należyta staranność na wcześniejszym etapie została przeprowadzona prawidłowo.

Terminy wdrożenia – kiedy EUDR zaczyna obowiązywać?

Główne obowiązki EUDR są stosowane od 30 grudnia 2026 r. dla dużych i średnich przedsiębiorstw oraz od 30 czerwca 2027 r. dla mikro i małych firm. Terminy te wynikają z rozporządzenia (UE) 2025/2650, opublikowanego w Dzienniku Urzędowym UE 23 grudnia 2025 r., które odroczyło stosowanie EUDR o dwanaście miesięcy i wprowadziło uproszczenia w zakresie należytej staranności.

Pierwotnie EUDR miało zacząć obowiązywać 30 grudnia 2024 r. Termin był przesuwany dwukrotnie: najpierw na 30 grudnia 2025 r. dla dużych i średnich przedsiębiorstw oraz 30 czerwca 2026 r. dla mikro i małych firm, a następnie, wspomnianą nowelizacją z grudnia 2025 r., na terminy obowiązujące dziś.

Aktualny harmonogram wygląda następująco:

1. 30 grudnia 2026 r. rozpoczęcie stosowania EUDR przez duże i średnie przedsiębiorstwa.
2. 30 grudnia 2026 r. rozpoczęcie stosowania EUDR również przez mikro i małe podmioty, ale wyłącznie w odniesieniu do produktów objętych wcześniej rozporządzeniem w sprawie drewna (EUTR).
3. 30 czerwca 2027 r. rozpoczęcie stosowania EUDR przez pozostałe mikro i małe przedsiębiorstwa.
4. 30 grudnia 2027 r. objęcie EUDR produktów dodanych do Załącznika I rozporządzeniem delegowanym (UE) 2026/2102, m.in. kawy rozpuszczalnej.

Warto zwrócić uwagę na samą datę. Obowiązki dużych i średnich firm nie startują 1 stycznia 2027 r., lecz dwa dni wcześniej, jeszcze w 2026 roku.

4 maja 2026 r. Komisja Europejska opublikowała pakiet dokumentów dotyczących wdrażania rozporządzenia EUDR. Wśród plików udostępnionych przez Komisję na szczególną uwagę zasługuje raport przeglądowy, zaktualizowany zestaw pytań i odpowiedzi (FAQ), wytyczne interpretacyjne oraz projekt aktu delegowanego odnoszącego się do zakresu regulacji. Pakiet doprecyzował zasady stosowania rozporządzenia, ale nie zmienił terminów. Podstawowe obowiązki firm pozostają bez zmian – produkty wprowadzane do obrotu w UE, udostępniane na rynku lub eksportowane muszą być wolne od wylesiania, wytworzone zgodnie z prawem kraju pochodzenia oraz objęte procedurą należytej staranności. 13 lipca 2026 r. Komisja przyjęła akt delegowany dotyczący zakresu jako rozporządzenie delegowane (UE) 2026/2102 (szczegóły w sekcji „Jakie produkty są objęte EUDR?”). Odroczenie nie oznacza rezygnacji z obowiązków, a jedynie dodatkowy czas na przygotowanie danych, procedur i łańcuchów dostaw.

Nie wiesz, czy Twoja firma mieści się w pierwszym czy w drugim terminie? Skaner EUDR ustala rolę organizacji i zakres obowiązków w ciągu kilku dni.

System należytej staranności – serce rozporządzenia

Centralnym elementem EUDR jest system należytej staranności (due diligence), który każde przedsiębiorstwo objęte regulacją musi wdrożyć. Ten trzystopniowy proces ma na celu zapewnienie zgodności z EUDR poprzez dokładną weryfikację pochodzenia produktów i minimalizację ryzyka, że trafiają one na rynek z obszarów wylesionych.

• Pierwszy etap to zbieranie informacji. Firmy muszą uzyskać od swoich dostawców szczegółowe dane, w tym m.in. współrzędne GPS działek, z których pochodzą surowce, opisy produktów, informacje o ilościach oraz kraj produkcji. Kluczowe jest również potwierdzenie, że produkcja odbyła się zgodnie z EUDR i lokalnym prawem kraju pochodzenia. Te informacje muszą być kompletne i weryfikowalne, ponieważ stanowią podstawę do dalszej oceny ryzyka.
• Drugi etap wymaga przeprowadzenia systematycznej oceny ryzyka wylesiania. EUDR przewiduje klasyfikację krajów według trzech poziomów ryzyka: niskiego, standardowego i wysokiego. Polska została uznana za kraj niskiego ryzyka, co oznacza uproszczone procedury dla produktów pochodzących z polskich lasów. Jednak część importowanych na rynek unijny surowców objętych rozporządzeniem pochodzi z krajów trzecich, w tym również z krajów o wysokim ryzyku. W takich przypadkach operatorzy zobowiązani są do przeprowadzenia szczególnie dokładnej oceny ryzyka.
• Trzeci etap aktywizuje się, gdy stwierdzone ryzyko jest wyższe niż znikome. Wówczas firma musi podjąć konkretne środki zmniejszające ryzyko – może to oznaczać żądanie dodatkowej dokumentacji od dostawcy, przeprowadzenie niezależnego audytu, wizytę na miejscu produkcji czy nawet zmianę dostawcy na takiego, który może zapewnić zgodność z wymogami EUDR.

Wszystkie te działania muszą być udokumentowane w oświadczeniach o należytej staranności, które składa się w systemie informacyjnym EUDR. Ten cyfrowy system informacyjny, działający w ramach platformy TRACES prowadzonej przez Komisję Europejską, umożliwia firmom rejestrowanie swoich produktów i deklaracji oraz pozwala organom kontrolnym na weryfikację zgodności z EUDR.

Jakie produkty są objęte EUDR?

Szczegółowa lista produktów, których dotyczy rozporządzenie, znajduje się w Załączniku I do aktu prawnego i obejmuje wiele kodów CN (Nomenklatura Scalona). Dla drewna są to nie tylko tarcica czy płyty, ale także meble, ramy do obrazów, a nawet drewniane przybory kuchenne. Z kakao objęte EUDR są czekolada, proszek kakaowy czy masło kakaowe. Kawa obejmuje ziarna, kawę paloną, łuski oraz substytuty kawy zawierające kawę, ale już nie lody kawowe – EUDR bardzo precyzyjnie definiuje, co podlega regulacji na podstawie składu i kodu CN towaru. Kawa rozpuszczalna oraz ekstrakty kawy zostaną objęte EUDR dopiero od 30 grudnia 2027 r.

Warto zauważyć, że rozporządzenie dotyczy również produktów wytwarzanych w UE. Jeśli polski producent czekolady używa importowanego kakao, które zostało już objęte oświadczeniem o należytej staranności złożonym przez importera, po zmianach z grudnia 2025 r. występuje jako dalszy operator. Nie składa własnego oświadczenia, ale musi zebrać i przechowywać numery referencyjne oświadczeń dostawców oraz reagować na uzasadnione sygnały o możliwych naruszeniach. Jeżeli to on jako pierwszy wprowadza kakao na rynek UE, ma pełne obowiązki operatora.

Co wynika z działań Komisji?

13 lipca 2026 r. Komisja przyjęła rozporządzenie delegowane (UE) 2026/2102, które zmienia Załącznik I do EUDR. Akt opublikowano w Dzienniku Urzędowym UE 17 września 2026 r., a wszedł w życie 18 września 2026 r.

• Rozszerzenie listy produktów: kawa rozpuszczalna (ekstrakty, esencje i koncentraty kawy), wybrane pochodne oleju palmowego wykorzystywane w przemyśle oleochemicznym, w tym niektóre mydła, oraz mrożone ozory bydlęce. Nowe produkty będą objęte EUDR od 30 grudnia 2027 r.
• Ograniczenie zakresu regulacji: z Załącznika I usunięto m.in. skóry bydlęce, opony bieżnikowane (pozostają wyłącznie bieżniki), nasiona soi do siewu oraz niektóre wyroby gumowe, np. taśmy przenośnikowe. Poza zakresem pozostają również próbki handlowe i próbki do badań, odpady, produkty używane (second-hand) oraz materiały opakowaniowe służące do pakowania innych produktów. Te zmiany obowiązują od 18 września 2026 r.

Co to oznacza w praktyce?

Zmiany nie naruszają istoty EUDR, ale mogą istotnie zmienić sytuację konkretnych firm i produktów. Część przedsiębiorstw, które dotąd uznawały, że są poza zakresem regulacji, zostanie nią objęta – a inne przeciwnie, mogą skorzystać z wyłączeń.

Kluczowe staje się ponowne przeanalizowanie:

• asortymentu i kodów CN,
• struktury receptur,
• statusu produktów (nowe vs. używane),
• statusu podmiotu w łańcuchu dostaw i określenie zakresu obowiązków regulacyjnych po zmianach z grudnia 2025 r.

Praktyczne przygotowanie firmy do wymogów rozporządzenia o wylesianiu

Wdrożenie systemu należytej staranności nie jest procesem, który można przeprowadzić z dnia na dzień. Wymaga on systematycznego podejścia i często znaczących inwestycji w systemy IT oraz procedury compliance. Pierwszym krokiem powinien być dokładny audyt obecnego portfela produktowego – które produkty faktycznie podlegają EUDR, jaki jest ich udział w obrotach i jakie ryzyka niosą. Wiele firm odkrywa, że EUDR dotyczy znacznie większej części ich działalności, niż początkowo sądziły.

Kolejnym kluczowym elementem jest transparentność łańcucha dostaw. Firmy muszą dokładnie zmapować swoich dostawców i wiedzieć, skąd faktycznie pochodzą surowce. To często największe wyzwanie, szczególnie dla złożonych produktów zawierających wiele składników. Przedsiębiorstwo może potrzebować wesprzeć swoich dostawców w budowaniu ich własnych systemów dokumentacji, a w niektórych przypadkach będzie musiało rozważyć zmianę partnerów biznesowych na tych, którzy są w stanie zapewnić wymagany poziom transparentności.

Z doświadczenia ALTO wynika, że pełne wdrożenie EUDR w organizacji średniej wielkości zajmuje co najmniej 6 miesięcy – to oznacza, że realny czas na rozpoczęcie działań jest już teraz, aby uniknąć presji czasu i wzrostu kosztów. Należy pamiętać, że oprócz samego opracowania i wdrożenia systemu należytej staranności w organizacji konieczne jest posiadanie na koniec 2026 roku pełnych i rzetelnie udokumentowanych danych dotyczących całego łańcucha dostaw, w tym informacji o geolokalizacji oraz legalności surowców. Kluczowe jest także zapewnienie, że wszyscy dostawcy dysponują kompletem wymaganych informacji i są gotowi je przekazać, co umożliwi Państwa organizacji dalsze prowadzenie działalności handlowej po wejściu w życie nowych przepisów.

Z praktyki ALTO wynika, że nawet firmy, które odpowiednio wcześnie wdrożyły systemy należytej staranności, napotkały największe trudności właśnie na etapie pozyskiwania wiarygodnych danych od dostawców – zwłaszcza w zakresie identyfikacji źródła pochodzenia oraz geolokalizacji surowców. Aby uniknąć ryzyka konieczności rezygnacji ze współpracy z dotychczasowymi partnerami biznesowymi, rekomendujemy jak najszybsze rozpoczęcie procesu wdrażania EUDR oraz systematyczne zbieranie i weryfikowanie danych od wszystkich uczestników łańcucha dostaw.

Wykorzystanie nowoczesnych technologii może znacznie ułatwić spełnienie wymogów. Systemy geolokalizacji satelitarnej, blockchain do śledzenia pochodzenia produktów czy platformy do zarządzania dokumentacją dostawców to narzędzia, które stają się standardem w branżach najbardziej dotkniętych EUDR. Wiele organizacji, takich jak Forest Stewardship Council, opracowało specjalne moduły certyfikacyjne dostosowane do wymagań EUDR, które mogą znacznie uprościć proces compliance.

Rekomendacje dla przedsiębiorstw

• Nie odkładaj przygotowań – wdrożenie procesów należytej staranności trwa miesiącami.
• Przeanalizuj swoją rolę w łańcuchu dostaw: operator, dalszy operator lub podmiot handlowy (trader).
• Zidentyfikuj produkty objęte regulacją (drewno, soja, kawa, kakao, kauczuk, olej palmowy, bydło i produkty zawierające te surowce), uwzględniając zmiany Załącznika I z września 2026 r.
• Zbuduj procedury i systemy IT do składania oświadczeń należytej staranności.
• Przygotuj dostawców – komunikacja i edukacja są kluczowe.
• Uwzględnij EUDR w strategii ESG i raportowaniu.

Konsekwencje i egzekwowanie przepisów

• Przepisy EUDR przewidują surowe sankcje za nieprzestrzeganie. Maksymalna wysokość kar pieniężnych ustalanych przez państwa członkowskie ma wynosić co najmniej 4% łącznego rocznego obrotu przedsiębiorstwa w UE, co dla dużych firm oznacza kwoty liczone w milionach euro.
• Dodatkowo możliwa jest konfiskata produktów niezgodnych z przepisami, co może oznaczać całkowity zanik wartości danej partii towaru.
• Firmy mogą również zostać czasowo wykluczone z dostępu do zamówień publicznych i finansowania UE, co dla wielu z nich oznaczałoby poważne problemy biznesowe.

Jednak prawdziwe ryzyko wykracza poza formalne kary. W erze rosnącej świadomości ekologicznej konsumentów i inwestorów, reputacyjne koszty niezgodności z EUDR mogą być znacznie bardziej dotkliwe niż sama grzywna. Firmy, które nie będą w stanie udowodnić swojej odpowiedzialności środowiskowej, mogą stracić kontrakty, klientów i dostęp do kapitału. Z drugiej strony, przedsiębiorstwa, które skutecznie wdrożą wymogi EUDR i będą transparentne w swoich działaniach, mogą to wykorzystać jako przewagę konkurencyjną i element budowania wartości marki.

AKTUALIZACJA: sierpień 2026:

Nowy projekt polskiej ustawy wdrażającej rozporządzenie przeciwko wylesianiu

W sierpniu 2026 r. na stronie Rządowego Centrum Legislacji opublikowano nową wersję projektu polskiej ustawy, która ma uzupełnić stosowanie rozporządzenia EUDR w Polsce. Projekt nadal jest na etapie prac legislacyjnych, więc nie jest jeszcze obowiązującym prawem, ale pokazuje, w jakim kierunku może pójść krajowy system kontroli i sankcji.

Na dziś najważniejsza informacja dla przedsiębiorców jest taka: projekt nie dokłada już dodatkowego obowiązku zamieszczania numeru referencyjnego oświadczenia o należytej staranności (DDS) w każdej ofercie handlowej i dokumentach transakcyjnych. Nie oznacza to jednak, że temat EUDR można odłożyć – projekt przewiduje realne kontrole oraz wysokie kary za naruszenia.

W praktyce firmy powinny przygotowywać się przede wszystkim do tego, że po wejściu przepisów w życie będą musiały pokazać organom, jak identyfikują produkty objęte EUDR, jak prowadzą należytą staranność i jak dokumentują decyzje dotyczące łańcucha dostaw.

Co oznacza nowy projekt dla przedsiębiorców?

• Projekt nie jest jeszcze uchwalony, ale prace postępują. Ostateczna treść ustawy może się jeszcze zmienić, dlatego warto śledzić dalszy proces legislacyjny.
• Główne obowiązki EUDR są coraz bliżej. Termin rozpoczęcia stosowania zasadniczych wymogów EUDR przypada 30 grudnia 2026 r., więc czasu na przygotowanie procedur, danych i dokumentacji jest coraz mniej.
• Kontrole mają być stałym elementem systemu. Projekt przewiduje kontrole planowe i pozaplanowe, m.in. w reakcji na informacje o możliwych naruszeniach. Firmy powinny więc być gotowe nie tylko „mieć procedurę”, ale też pokazać, że działa ona w praktyce.
• Kary mogą być wysokie. W przypadku najpoważniejszych naruszeń projekt przewiduje administracyjne kary pieniężne do 4% łącznego rocznego obrotu osiągniętego na terenie UE. Za naruszenia dotyczące dokumentacji kary mogą wynieść do 1% obrotu.

Co zmieniło się względem poprzedniej wersji projektu?

Najbardziej praktyczna zmiana polega na usunięciu przepisu, który wcześniej nakładał obowiązek podawania numeru referencyjnego DDS lub identyfikatora uproszczonej deklaracji w ofertach handlowych oraz dokumentach związanych z transakcją. To dobra wiadomość dla przedsiębiorców, bo ogranicza ryzyko tworzenia dodatkowych, krajowych wymogów formalnych ponad sam EUDR.

Jednocześnie kierunek projektu pozostaje wyraźny: mniej dodatkowych obowiązków „na papierze” w ofertach, ale większy nacisk na kontrolę, dokumentowanie należytej staranności i możliwość egzekwowania obowiązków przez właściwe organy.

Kto będzie kontrolował zgodność z EUDR?

Projekt zakłada podział odpowiedzialności między różne inspekcje, zależnie od rodzaju produktu:

• Inspekcję Weterynaryjną (bydło),
• Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (kakao, kawa, soja, palma olejowa),
• Inspekcję Ochrony Środowiska (drewno i kauczuk).

Za koordynację systemu na poziomie krajowym ma odpowiadać minister właściwy do spraw środowiska.

Źródła:

1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1115 z dnia 31 maja 2023 r. w sprawie udostępniania na rynku unijnym i wywozu z Unii niektórych towarów i produktów związanych z wylesianiem i degradacją lasów oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 995/2010
2. Ministerstwo Klimatu i Środowiska (Gov.pl) https://www.gov.pl/web/klimat/eudr-informacje Oficjalne informacje rządowe o implementacji EUDR w Polsce
3. SQD Alliance – Czym jest i kogo dotyczy Rozporządzenie EUDR https://sqda.pl/czym-jest-i-kogo-dotyczy-rozporzadzenie-eudr/ Praktyczne informacje o zakresie rozporządzenia
4. Forest Stewardship Council (FSC) Polska https://pl.fsc.org/pl-pl/EUDR https://pl.fsc.org/pl-pl/newsfeed/6-krokow-aby-przygotowac-sie-do-eudr Wytyczne dla przemysłu drzewnego i certyfikacja
5. ESG Trends – Czym jest rozporządzenie EUDR https://esgtrends.pl/czym-jest-rozporzadzenie-eudr-i-jakie-wymogi-naklada-na-firmy/ Perspektywa ESG i zrównoważonego rozwoju
6. WWF Polska – EUDR już obowiązuje! https://www.wwf.pl/eudr-juz-obowiazuje Stanowisko organizacji ekologicznej
7. Inspekcja Jakości Handlowej (IJHARS) https://www.gov.pl/web/ijhars/eudr Informacje od organu kontrolnego
8. Access2Markets (Komisja Europejska) https://trade.ec.europa.eu/access-to-markets/pl/news/stosowanie-rozporzadzenia-eudr-w-sprawie-produktow-niepowodujacych-wylesiania-opoznione-do-grudnia
9. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/2650 z dnia 19 grudnia 2025 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2023/1115 (Dz.U. UE, 23.12.2025)
10. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2026/2102 z dnia 13 lipca 2026 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2023/1115 w odniesieniu do wykazu odnośnych towarów i odnośnych produktów https://eur-lex.europa.eu/eli/reg_del/2026/2102/oj

Stan prawny: Informacje na stronie uwzględniają rozporządzenie (UE) 2023/1115, jego nowelizację z dnia 19 grudnia 2025 r. (rozporządzenie (UE) 2025/2650), rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2026/2102 zmieniające Załącznik I, a także pakiet uproszczeń Komisji Europejskiej z maja 2026 r. Aktualizacja: 23 października 2026.