Ważne teraz

Poznaj najnowsze rozwiązania: system kaucyjny, podatek od nieruchomości, benchmarki  i wiele innych!

Poznaj najnowsze rozwiązania: system kaucyjny, podatek od nieruchomości, benchmarki  i wiele innych!

Przygotuj się na JPK CIT! Wybierz kompleksowe wsparcie w zakresie podatków, księgowości i technologii.

Przygotuj się na JPK CIT! Wybierz kompleksowe wsparcie w zakresie podatków, księgowości i technologii.

Szereg wyróżnień w rankingach ITR World Tax oraz ITR World TP 2024/2025

Szereg wyróżnień w rankingach ITR World Tax oraz ITR World TP 2024/2025

ALTO x mLeasing – wsparcie firm z sektora MŚP w zielonej transformacji

ALTO x mLeasing – wsparcie firm z sektora MŚP w zielonej transformacji

Alert podatkowy – 2 października 2019 r.


W treści SRRK zawarto koncepcję wprowadzenia następujących zachęt:


I.  Zachęty podatkowe dla podmiotów poszukujących finansowania zewnętrznego

  • zwolnienie z podatku u źródła odsetek od euroobligacji dopuszczonych do rynków regulowanych,
  • wprowadzenie specjalnej ulgi dot. kosztów związanych z pierwszą ofertą publiczną (możliwość odliczenia do 125% wydatków na IPO),
  • wprowadzenie preferencji podatkowych dla emisji obligacji rozwojowych,
  • wprowadzenie preferencji dla programów akcji pracowniczych

II.  Zachęty podatkowe dla inwestorów

  • umożliwienie kompensacji zysków i strat kapitałowych w związku z wykorzystaniem zysków wypracowanych dzięki inwestycjom w inne instrumenty finansowe 
  • obniżenie stawki podatku dochodowego od dywidend w przypadku inwestycji długoterminowych (obniżka do 9%).

III.  Zachęty podatkowe dla instytucji finansowych

  • Zwolnienie z podatku od niektórych instytucji finansowych środków otrzymanych w wyniku wybranych transakcji typu REPO.

POZOSTAŁE ZMIANY

Jedną z propozycji przedstawionych w SRRK, która ma na celu wprowadzenie usprawnień w zakresie obsługi administracyjnej dla spółek notowanych na giełdzie oraz pozostałych uczestników rynku kapitałowego ma być centralizacja procesów obsługi skarbowej w wyspecjalizowanych urzędach skarbowych.

Strategia Rozwoju Rynku Kapitałowego przewiduje, że do 2020 r. podjęte zostaną działania poprawiające efektywność procedur administracyjnych dotyczących funkcjonowania podmiotów rynku kapitałowego. Całość Strategii ma być realizowana do 2023 r.

Chcesz dowiedzieć się więcej o planowanych uproszczeniach? – skontaktuj się z nami!

Ulga na walkę ze smogiem: dziesięć podatkowych pułapek

Wymiana pieca, założenie nowych okien czy montaż kolektorów słonecznych – takie inwestycje uprawniają do podatkowej ulgi. Obowiązuje od 1 stycznia br. i polega na pomniejszeniu dochodu o ekologiczne wydatki. Ma zachęcić obywateli do dbania o środowisko. Ministerstwo Finansów wydało właśnie oficjalne objaśnienia w tej sprawie.

– I okazuje się, że wcale nie jest tak kolorowo. Ulga ma dużo warunków, a na inwestorów czeka wiele pułapek – mówi Grzegorz Gębka, doradca podatkowy w kancelarii GTA.

 

Kto, co i kiedy

– Po pierwsze: z ulgi może skorzystać tylko właściciel lub współwłaściciel domu. Jeśli inwestor nie ma takiego tytułu, nie odliczy wydatków – przestrzega ministerstwo.

– Załóżmy, że ekologiczną inwestycję przeprowadzają dzieci mieszkające w domu rodziców. Nici z ulgi – mówi Grzegorz Gębka.

– Po drugie: dom musi być jednorodzinny. Resort finansów podaje przykład osoby, która wymienia stare piece węglowe na nowe.

Czy skorzysta z ulgi? Nie, bo inwestycja jest przeprowadzana w wielorodzinnej kamienicy.

– Po trzecie: nie odliczymy wydatków poniesionych w trakcie budowy domu. Musi być już wybudowany – podkreśla Ministerstwo Finansów.

– Po czwarte: dom może mieć część użytkową, ale nie powinna ona przekraczać 30 proc. całej powierzchni. Jeśli więc połowę budynku zajmuje sklep, właściciel nie skorzysta z ulgi.

– Po piąte: odliczymy tylko wydatki na zakupy wymienione w rozporządzeniu ministra inwestycji i rozwoju określającym rodzaje materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego. Przykład: ulga jest na wymianę okien, ale nie samych szyb (nawet jeśli dzięki nim ograniczymy straty ciepła).

– Po szóste: na inwestycję mamy trzy kolejne lata (licząc od końca roku, w którym poniesiono pierwszy wydatek). Ministerstwo podaje przykład: właściciel domu kupił w styczniu 2019 r. styropian na docieplenie ścian zewnętrznych. Jeśli nie zakończy całego przedsięwzięcia termomodernizacyjnego do grudnia 2022 r., będzie musiał oddać ulgę.

– Po siódme: preferencja ma limit. Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 tys. zł. Jeśli posiadamy kilka domów, trzeba zsumować wszystkie inwestycje.

– Po ósme: ulga nie przysługuje, jeżeli koszty wymiany ogrzewania zostały inwestorowi oddane, np. ze środków wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej. Gdy zwrot nastąpił już po roku, w którym skorzystał z preferencji, musi doliczyć do bieżącego dochodu kwoty, jakie wcześniej odliczył.

– Po dziewiąte: wydatki muszą być udokumentowane. Potrzebne są faktury wystawione przez podatnika VAT (który nie korzysta ze zwolnienia).

– I na koniec dziesiąta pułapka: nie ma możliwości odliczenia wydatków, które w jakiejkolwiek formie pomniejszyły już nasze zobowiązanie podatkowe. Przykład z objaśnień: nie można skorzystać z ulgi, jeśli ten sam wydatek był rozliczony w ramach tzw. ulgi mieszkaniowej (chodzi o zwolnienie z PIT dochodu ze sprzedaży nieruchomości).

 

Lektura obowiązkowa

– Oczywiście podatnicy nie muszą się stosować do objaśnień resortu finansów – podsumowuje Grzegorz Gębka. – Koniecznie jednak muszą sprawdzić, czy spełniają warunki ulgi. Inaczej może ich spotkać przykra niespodzianka.

Przypomnijmy, że wydatki poniesione na termomodernizację wykazuje się w zeznaniu składanym za rok, w którym zostały poniesione.

Z ulgi skorzystają też ci, którzy rozpoczęli inwestycję przed 1 stycznia 2019 r. Odliczą jednak tylko wydatki poniesione od tego dnia.

Jeśli kwota przysługującej ulgi jest wyższa niż dochód z danego roku, można ją przenieść na następne lata.

Preferencja przysługuje nie tylko tym, którzy rozliczają się na podstawie ustawy o PIT, ale także ryczałtowcom.

 

Opinia dla „rzeczpospolitej”

Piotr Wołkowicz, radca prawny, menedżer w ALTO

Uważam, że ulga na walkę ze smogiem to dobry pomysł. Oczywiście zwolennicy prostego prawa powiedzą, że kolejna preferencja jest komplikowaniem systemu podatkowego. Ale akurat to rozwiązanie jest potrzebne. Nowe przepisy są podyktowane koniecznością walki z zanieczyszczeniem powietrza. Mają zachęcić społeczeństwo do ekologicznych inwestycji, mówiąc prościej, do wzięcia spraw w swoje ręce. Miejmy nadzieję, że skutecznie.

Byleby tylko skarbówka nie rzucała inwestorom kłód pod nogi. Ulga ma dużo warunków i obostrzeń (co pokazują opisywane objaśnienia Ministerstwa Finansów) i na pewno przy jej stosowaniu pojawią się wątpliwości.

Bardzo ważne jest, żeby fiskus rozstrzygał je na korzyść podatników. Inaczej nowa preferencja może pozostać tylko na papierze.

Czarna seria wyroków NSA w sprawie konwersji wierzytelności na kapitał zakładowy

Popularne w grupach kapitałowych konwersje wierzytelności własnych na kapitał dokonywane w związku z finansowaniem dłużnym spółek celowych już od pewnego czasu pozostają na celowniku urzędów skarbowych.

Przypomnijmy, iż jeszcze do 2013 r. powszechnie uznawano, iż dokonywanie konwersji wierzytelności własnej na kapitał zakładowy dłużnika nie prowadzi do powstania przychodu, a zatem jest neutralne podatkowo. W kolejnych latach nastąpiła jednak zmiana powyższej linii orzeczniczej i obecnie sądy administracyjne twierdzą, że podwyższenie kapitału zakładowego poprzez potrącenie wierzytelności pożyczkowej z wierzytelnością spółki o wniesienie wkładu nie może być traktowane jako wkład pieniężny, a zatem prowadzi do powstania przychodu (tak np. wyrok NSA z 3 lutego 2016 r., sygn. II FSK 2648/13).

Mając na uwadze jednoznaczne stanowisko sądów w powyższej kwestii, konieczne stało się ustalenie jakie są koszty podatkowe transakcji. Co do zasady w przypadku objęcia przed 2015 r. udziałów za wkład niepieniężny koszty uzyskania przychodu określa się w wysokości faktycznie poniesionych, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie składników majątku podatnika będących przedmiotem wkładu (art. 15 ust. 1j ust. 3 ustawy CIT w brzmieniu sprzed 2015 r.). Na gruncie powyższego powstały jednak wątpliwości czy mogą stanowić koszty uzyskania przychodu wierzytelności własne, czy też jako składniki majątku powstałe w inny sposób niż poprzez ich nabycie nie stanowią one kosztów podatkowych.

Zasadniczo orzecznictwo w powyższej kwestii jest podzielone. Znacząca część sądów administracyjnych uznawała, że wartość wierzytelności własnych nie może stanowić kosztu podatkowego (tak przykładowo NSA w wyrokach z 14 września 2017 r., sygn. II FSK 2006/15 czy 5 września 2017 r., sygn. II FSK 1993/15). Wydawano jednak także korzystne dla podatników orzeczenia sądów, w tym odnoszące się wprost do wierzytelności własnych (wyroki WSA w Warszawie sygn. VIII SA/Wa 182/17, VIII SA/Wa 183/17, VIII SA/Wa 184/17). Przykładowo WSA w Warszawie podnosił, iż intencją racjonalnego ustawodawcy nie było pozbawienie podatników prawa do zaliczenia do KUP tych wydatków, które niewątpliwie ponieśli w celu wytworzenia składnika majątku wykorzystanego następnie do objęcia udziału.

Przytoczone powyżej stanowisko nie zostało zaaprobowane przez NSA – z wyroków z 17 września bieżącego roku wynika, iż wykładnia językowa przepisów ustawy PIT (oraz odpowiednio ustawy CIT) w tym okresie wskazuje na możliwość zaliczenia do kosztów wyłącznie wydatków faktycznie poniesionych na nabycie składników majątku. Odmienna interpretacja przepisów w opinii NSA miałaby charakter prawotwórczy.

W mojej ocenie treść najnowszych orzeczeń NSA jest trudna do zaakceptowania – prowadzi bowiem do konkluzji, iż podatnicy, którzy przed 2015 r. dokonali konwersji wierzytelności są zobowiązani do wykazania przychodu z tytułu transakcji a jednocześnie nie mają prawa do rozpoznania kosztów podatkowych. Czy rzeczywiście taki był cel obowiązujących w przeszłości przepisów?

(Wyroki NSA z 17 września 2019 r., sygn. II FSK 2978/17, II FSK 2979/17, II FSK 2980/17)

Darowiznę na szkoły zawodowe można odliczyć od dochodu.

Na nowy rok szkolny mamy dobrą wiadomość dla przedsiębiorców, którym leży na sercu dobro polskiej edukacji. Zarówno spółki płacące CIT, jak i firmy odprowadzające PIT mogą odliczyć od dochodu darowizny na szkoły zawodowe. Preferencja przysługuje także tym, którzy rozliczają się stawką liniową.

Dzięki pomniejszeniu dochodu przedsiębiorcy zapłacą fiskusowi mniejszy podatek.

– Ulga obowiązuje od 1 stycznia 2019 r., wprowadzono ją przy okazji nowelizacji prawa oświatowego. Dość niespodziewanie, bo w zasadzie od kilkunastu już lat ustawodawca raczej ogranicza przywileje podatników – mówi Piotr Wołkowicz, radca prawny, menedżer w ALTO.

Wyposażenie pracowni komputerowej

Co trzeba zrobić, żeby skorzystać z odliczenia? Przekazać szkole materiały dydaktyczne lub środki trwałe. Na przykład mogą to być komputery albo meble. Muszą być kompletne i zdatne do użytku. Nie mogą mieć więcej niż 12 lat. Nie da się natomiast odliczyć wpłaconych szkole pieniędzy. Kogo powinniśmy obdarować, żeby skorzystać z ulgi? Ustawy o PIT/CIT wymieniają publiczne szkoły prowadzące kształcenie zawodowe, o których mowa w art. 4 pkt 28a prawa oświatowego. Są tam m.in. pięcioletnie technika, szkoły policealne dla osób posiadających wykształcenie średnie lub średnie branżowe o okresie nauczania nie dłuższym niż 2,5 roku czy też szkoły artystyczne.

Odliczymy też darowizny na publiczne placówki i centra, o których mówi art. 2 pkt 4 prawa oświatowego. Czyli placówki kształcenia ustawicznego oraz centra kształcenia zawodowego umożliwiające uzyskanie i uzupełnienie wiedzy, umiejętności oraz kwalifikacji zawodowych.

W zamian wyszkolony pracownik

Piotr Wołkowicz podkreśla, że darowizna nie może być przekazana na dowolny cel. Musi to być kształcenie zawodowe.

– Ulgą powinny się zainteresować zwłaszcza te firmy, które potrzebują pracowników. Przekazując specjalistyczny sprzęt, np. maszyny produkcyjne, szkole kształcącej w ich branży, mogą liczyć na wyszkolenie przyszłej kadry. Wszystkie strony tej operacji na niej korzystają: firma zapewnia sobie pracowników i pomniejsza podatkowe obciążenia, szkoła dostaje za darmo wyposażenie, uczniowie mają zagwarantowaną pracę – tłumaczy Piotr Wołkowicz.

Aby skorzystać z odliczenia, musimy mieć dokument, z którego wynika wartość przekazanych rzeczy oraz to, że obdarowany je przyjmuje (czyli umowę). Wydatki na darowizny nie mogą być też wcześniej zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Nie wolno przekroczyć limitu

Pamiętajmy też o limitach ulgi. CIT-owcy, np. spółki z o.o. czy akcyjne, mogą odliczyć darowizny tylko do wysokości 10 proc. dochodu. Przedsiębiorcy rozliczający PIT do 6 proc. dochodu.

W limicie uwzględniamy też inne darowizny. Na przykład osoba fizyczna mająca własną firmę i rozliczająca się według skali może odliczyć wsparcie dla organizacji prowadzących działalność pożytku publicznego. Są to różne fundacje, stowarzyszenia, hospicja, bractwa czy towarzystwa. Ulga przysługuje też na darowizny na cele kultu religijnego. A także honorowym dawcom krwi. Te rodzaje darowizn plus wsparcie dla szkół zawodowych mogą być odliczane do wysokości 6 proc. dochodu.

Gratka dla liniowców

Ten limit dotyczy też płacących podatek liniowy. Dla nich możliwość odliczania darowizn dla szkół to nieoczekiwana gratka. Generalnie nie mogą bowiem korzystać z podatkowych preferencji. Dochód pomniejszają tylko o składki ZUS oraz wpłaty na IKZE.

Nie mogą np. odliczyć darowizn na rzecz organizacji pożytku publicznego (w „Rzeczpospolitej” z 30 sierpnia opisywaliśmy wyrok w tej sprawie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu).

Artykuł opublikowany został w Rzeczpospolitej w dniu 4 września 2019 r.

Liniowy PIT: czy można odliczyć darowizny dla fundacji

Przepisy nie zabraniają odliczenia, zakaz korzystania z ulgi to dyskryminacja – takich argumentów używała właścicielka firmy, która chciała pomniejszyć swój dochód o darowiznę na szczytne cele. Nie pomogło, fiskus odmówił, a Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę podatniczki.

Spór ze skarbówką zaczął się od wniosku o interpretację indywidualną. Prowadząca działalność rachunkowo-księgową kobieta zapytała fiskusa, czy może odliczyć od swojego dochodu darowiznę. Przekazała ją fundacji, która jest organizacją pożytku publicznego.

Formalne warunki ulgi są spełnione. Ale kobieta płaci podatek liniowy. Czy to nie wyklucza odliczenia?

Wyklucza – uznała skarbówka. Przypomniała, że liniowcy mogą odliczać od dochodu tylko składki ZUS oraz wpłaty na IKZE (w 2019 r. doszły jeszcze darowizny rzeczowe dla publicznych szkół zawodowych). Kobieta nie poddała się i złożyła skargę do sądu. Argumentowała, że z ustawy o PIT nie wynika wprost, iż przedsiębiorcy płacącemu liniowy podatek nie wolno odliczać darowizn dla fundacji. Przepisy mówią, z jakich ulg może skorzystać, ale nie zakazują innych preferencji. A prawo musi wyraźnie określać, jakie zachowania są zabronione. Jeżeli określone postępowanie nie jest w sposób wyraźny zakazane, to powinno być dozwolone.

Kobieta twierdziła też, że pozbawienie prawa do odliczenia dyskryminuje przedsiębiorców płacących PIT. Firmy rozliczające się według CIT mogą bowiem korzystać z ulgi na darowizny.

Sąd stanął jednak po stronie skarbówki. Podkreślił, że stawka liniowa to relatywnie niski podatek, ale wyklucza korzystanie z większości ulg. Możliwe są tylko odliczenia wyraźnie wskazane w przepisach. Nie ma wśród nich ulgi na darowizny na rzecz organizacji pożytku publicznego (sygn. I SA/Wr 286/19).

– Inne rozstrzygnięcie byłoby dużą niespodzianką – mówi Piotr Wołkowicz, radca prawny, menedżer w ALTO. – Uważam jednak, że ustawodawca powinien zastanowić się nad zmianami zasad rozliczeń przedsiębiorców płacących 19-proc. liniowy PIT. Faktycznie mogą czuć się poszkodowani, spółki odprowadzające CIT płacą bowiem także 19-proc. podatek (a mniejsze nawet 9 proc.), natomiast mają prawo do odliczeń takich darowizn – dodaje.

Ekspert przypomina też, że kilka lat temu Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. II FSK 1247/13) zgodził się na odliczanie przez liniowców darowizn na działalność charytatywno-opiekuńczą Kościoła. Takie prawo daje ustawa o stosunku państwa do Kościoła katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej.

Artykuł opublikowany został w Rzeczpospolitej w dniu 30 sierpnia 2019 r.

Zwrot kosztów za samochód bez podatku

Kiedy zwrot kosztów może być przychodem, który trzeba opodatkować?

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygnatura akt: III SA/Wa 2256/18) wydał korzystny wyrok dla pracowników, którzy używają samochodu prywatnego do przejazdów lokalnych w celach służbowych. Według WSA taki zwrot kosztów nie podlega opodatkowaniu. Sąd uznał, że obowiązek podatkowy powstaje tylko wtedy, gdy występuje korzyść majątkowa (powiększenia aktywów albo zaoszczędzenia wydatków). Zwrot kosztów używania do celów służbowych prywatnego samochodu nie tworzy takiej korzyści.
Wyrok WSA jest odmienny od stanowiska zajmowanego przez fiskus. Według skarbówki zwrot kosztów za używanie w jazdach lokalnych prywatnego samochodu pracownika jest świadczeniem pieniężnym, a otrzymane przez niego kwoty to przychód, który należy opodatkować. Pracodawca powinien więc doliczyć wypłacane pracownikowi pieniądze do jego wynagrodzenia i potrącić zaliczkę na PIT.

Kogo obowiązuje zwolnienie z podatku dochodowego?

W opinii Urzędu Skarbowego zwolnienie z podatku dotyczy pracowników, którzy mają to zagwarantowane ustawowo tj. listonoszy, leśników i pracowników pomocy społecznej. Zatem w opinii fiskusa firma nie może powoływać się na art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PIT mówiący o zwolnieniu z podatku należności za podróż służbową. Wykonywanie przez pracowników obowiązków nie tylko w miejscu świadczenia pracy (biurze), ale także na terenie gminy lub miasta, w którym biuro jest położone, nie oznacza bowiem, w świetle kodeksu pracy, odbycia takiej podróży.
Ze stanowiskiem nie zgadzała się firma, którego dotyczyła ta sprawa. Spółka w swoim stanowisku powołała się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego (sygn. K 7/13), w którym określono, jakie kryteria muszą być spełnione, aby zakwalifikować świadczenie jako przychód ze stosunku pracy. Między innymi powinno być przekazane w interesie pracownika, a także przynieść mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść.

Kto zyskuje a kto traci na zwolnieniu z podatku określonego w ustawie o PIT?

Według Piotra Wołkowicz, doradcy podatkowego, jednoznaczne stanowisko skarbówki jest bardzo krzywdzące dla pracowników, którzy godzą się na wykorzystanie swoich samochodów prywatnych do celów służbowych. Nie dość, że taki pracownik poświęca swój majątek dla celów pracodawcy, to jeszcze na tym straci, bo zwrot poniesionych kosztów zostanie obciążony podatkiem. W tej sytuacji wyrok WSA wydaje się zasadny. Z opisanego wyroku warszawskiego WSA wynika, że przychód w ogóle nie powstaje, bez znaczenia jest więc analiza, czy pracownikom przysługuje zwolnienie z podatku określone w art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o PIT. Choć trzeba też przyznać, że to zwolnienie komplikuje sytuację i daje argumenty skarbówce. Można bowiem twierdzić, że ustawodawca uznał zwrot kosztów używania auta za przychód pracownika, a ulgę dał tylko niektórym grupom zawodowym. W świetle tego, co o rozliczaniu pracowniczych świadczeń powiedział Trybunał Konstytucyjny, taka argumentacja jest jednak nieuzasadniona – dodaje Wołkowicz.

źródło: Rzeczpospolita

Jak skutecznie zarządzać finansową informacją poufną? [Relacja z Kongresu Relacji Inwestorskich]

Udział ALTO w Kongresie Relacji Inwestorskich
ALTO zwiększa swoje zaangażowanie w krajowe wydarzenia poświęcone relacjom inwestorskim. Zdecydowaliśmy się na udział jako partner w jednym z najważniejszych, krajowych kongresów poświęconemu zagadnieniom istotnymi z punktu widzenia działów IR spółek giełdowych, tj. Kongresie Relacji Inwestorskich organizowanym przez Stowarzyszenie Emitentów Giełdowych. Kongres odbył w Centrum Kongresowym Hotelu Warszawianka w Jachrance, w dniach 5-6 czerwca.

Drugiego dnia Kongresu Maja Gawrońska, IR Manager w ALTO, poprowadziła warsztaty poświęcone zarządzaniu finansową informacją poufną, podczas których podzieliła się z uczestnikami wiedzą i doświadczeniem z zakresu szeroko rozumianych obowiązków informacyjnych, w szczególności Rozporządzenia MAR.

Natomiast pierwszego dnia konfrontowaliśmy nasze doświadczenia z doświadczeniami prelegentów, którzy prowadzili również bardzo ciekawe sesje tematyczne. Po merytorycznej części kongresu wzięliśmy udział w Wieczornej Gali, podczas której wręczono statuetki laureatom XII edycji Konkursu Złota Strona Emitenta. Nagrodzone spółki to: mBank SA., Powszechny Zakład Ubezpieczeń SA, Agora S.A., LUG S.A.

Program Kongresu Relacji Inwestorskich

Kongres trwał 2 dni. Podczas pierwszego dnia odbyły się trzy bloki tematyczne: obowiązki i szanse wynikające z nowych regulacji; zmiany na rynku kapitałowym oraz zmiany dotyczące raportowania spółek.

Otwierająca debata dotyczyła nowych obowiązków wynikających z dyrektywy o prawach akcjonariuszy. Następnie odbyła się sesja „Regulacje RODO a komunikacja z inwestorami”.
Drugi blok poświęcony był m.in. finansowania dłużnego w nowych okolicznościach oraz omówiono PPK. Ostatnia sesja w tej części dotyczyła nowoczesnych form komunikacji i współpracy.

Podczas trzeciego bloku, omówiono takie zagadnienia, jak: formy certyfikacji działań w zakresie objętym raportowaniem niefinansowym; jak policzyć emisje gazów cieplarnianych w całym łańcuchu wartości; jak stworzyć i zaraportować strategię zrównoważonego rozwoju zgodną z wytycznymi KE i użyteczną dla inwestorów oraz nowoczesny serwis IR.

Po części merytorycznej przeprowadzona została „Symulacja sporządzania i publikacji raportu rocznego Zwykłej Spółki SA”.

Drugiego dnia, jak co roku, odbyły się dwie tury warsztatów tematycznych – Maja Gawrońska, nasz ekspert od relacji inwestorskich i informacji poufnych poprowadziła jednej z nich. Warsztaty były świetną okazją do wymiany doświadczeń i możliwości bezpośredniej dyskusji uczestników z prelegentami.

Plan warsztatów „Jak zarządzać finansową informacją poufną”
Warsztat prowadzony przez ALTO odbyły się w dwóch turach drugiego dnia kongresu. Każdy warsztat trwał 90 minut.

Podczas warsztatu uczestnicy dowiedzieli się:

• Czym jest finansowa informacja poufna
• Czy informacja finansowa od początku jest informacją poufną?
• Co powinien zawierać raport bieżący dotyczący finansowej informacji poufnej?
• Jak zachować poufność finansowej informacji poufnej do momentu publikacji?
• Czy można przekazać poufną informację finansową przed jej publikacją?

Podsumowanie warsztatów dotyczących zarządzania finansową informacją poufną

Podczas warsztatów Maja Gawrońska omawiała specyfikę informacji poufnych, które jednocześnie stanowią informacje finansowe. Podczas warsztatów goście mogli się dowiedzieć, że nie każda informacja finansowa jest informacją poufną. W trakcie spotkania wskazywane były konkretne momenty, w których finansowa informacja staje się informacją poufną. Uczestnicy dowiedzieli się także jak skutecznie zarządzać finansową informacją poufną, zarówno w momencie, kiedy ją już mamy i kiedy się jej spodziewamy.

Zapraszamy do zapoznania się z materiałem video na temat zarządzania finansową informacją poufna. W materiale Maja Gawrońska, IR Manager, komentuje zagadnienia poruszane podczas warsztatów, a także atmosferę, która panowała na Kongresie Relacji Inwestorskich.

Jakie są korzyści z reorganizacji jednoosobowej działalności gospodarczej?

Dlaczego warto przekształcić jednoosobową działalność w spółkę komandytową?

Niewątpliwą zaletą prowadzenia działalności w formie spółki komandytowej, jest ograniczenie ryzyka z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Sytuacja taka będzie mieć miejsce w przypadku, gdy komplementariuszem spółki komandytowej, będzie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (bowiem w spółce tej wspólnicy odpowiadają do wysokości wkładów), z kolei komandytariuszem takiej spółki zostanie osoba fizyczna. Należy pamiętać, że komplementariusz jest wspólnikiem, który odpowiada wobec wierzycieli za zobowiązania bez ograniczeń (przy czym z takim ograniczeniem będziemy mieć do czynienia w sytuacji, gdzie komplementariuszem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością), zaś odpowiedzialność komandytariusza jest ograniczona wyłącznie do wysokości sumy komandytowej określonej w umowie spółki.

W świetle przepisów prawa reorganizacja jednoosobowej działalności gospodarczej osób fizycznych może zostać dokonana m.in. poprzez jej przekształcenie. Podkreślenia wymaga, że kodeks spółek handlowych stwarza przedsiębiorcy wykonującemu we własnym imieniu działalność gospodarczą możliwość jej przekształcenia jedynie w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, co oznacza, iż w kolejnym kroku spółkę taką należy przekształcić w spółkę komandytową. Warto mieć na uwadze, iż przed przekształceniem w spółkę komandytową niezbędne będzie dostosowanie struktury pod tę spółkę (tj. dopuszczenie do spółki nowego wspólnika – docelowego komplementariusza). Dokonując reorganizacji w powyżej przedstawiony sposób, spółce przekształconej przysługiwać będą wszystkie prawa i obowiązki przekształcanego podmiotu (zasada kontynuacji). Ponadto zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane podmiotowi przekształcanemu przed jego przekształceniem będą przysługiwać spółce powstałej w wyniku przekształcenia, o ile ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi nie stanowi inaczej.

Program warsztatów na temat reorganizacji jednoosobowej działalności gospodarczej

1. Prowadzenie działalności w formie spółki komandytowej
– charakterystyka konstrukcji spółki komandytowej – wspólnicy spółki komandytowej i ich rola, reprezentacja spółki, odpowiedzialność wspólników;
– konstrukcja „spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa”

2. Przekształcenie jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę komandytową
– reorganizacja a nieruchomości, zezwolenia, koncesje lub ulgi
– przekształcenie jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością – procedura, terminy, wymagane dokumenty, skutki prawne
– przygotowanie docelowej struktury dla spółki komandytowej – określenie roli wspólników i ustalenie wysokości udziałów
– przekształcenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę komandytową – procedura, terminy, wymagane dokumenty, skutki prawne.

3. Przekształcenie w spółkę komandytową a wniesienie przedsiębiorstwa aportem do spółki komandytowej
– reorganizacja działalności poprzez wniesienie przedsiębiorstwa aportem do spółki komandytowej – procedura, terminy, wymagane dokumenty, skutki prawne
– różnice w poszczególnych sposobach reorganizacji

Termin i miejsce warsztatów dotyczących przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej

Konferencja odbyła się w dniu 27 czerwca 2019 roku w Hotelu Delfin przy Al. Jana Pawła II 11 w Białej Podlaskiej. Tematykę spotkania przybliżył Jacek Matraszek, prawnik Senior Associate w kancelarii ALTO Legal. W warsztatach udział wzięli także Tadeusz Konaszuk – Prezes oraz Janusz Kawka – Wiceprezes ZPP Podlasie. Przedstawiciele ZPP podkreślili ważność tego typu spotkań, podczas których uczestnicy mogą poznać sposoby reorganizacji działalności gospodarczej, a także w jaki sposób proces może zostać przeprowadzony. Wiceprezes związku Janusz Kawka podkreślił, iż tego typu konferencje pozwalają na spotkanie się przedsiębiorców, wymianę doświadczeń, informacji oraz wzajemną promocję firm.

Rejestracja i koszt udziału w warsztatach na temat przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej

Spotkanie było bezpłatne, a udział w nim był możliwy po otrzymaniu potwierdzenia zgłoszenia. Po spotkaniu uczestnicy otrzymali prezentację omawianą podczas spotkania, a także możliwość przesyłania pytań do ekspertów prowadzących spotkanie.
Zapraszamy Państwa także do wyrażenia zgody na otrzymywanie naszych newsletterów, w których znajdą Państwo aktualności dotyczące planowanych wydarzeń. Zachęcamy także do śledzenia naszych social mediów linkedin i facebook, gdzie znajdą Państwo informacje dotyczące planowanych wydarzeń, a także komentarze i artykuły prasowe naszych ekspertów.

Podsumowanie warsztatów na temat reorganizacji działalności gospodarczej

Celem szkolenia było przedstawienie prawnych korzyści reorganizacji jednoosobowej działalności gospodarczej . W praktyce bowiem coraz częściej skala działalności gospodarczej i etap jej rozwoju mogą być nieadekwatne do formy prowadzonej działalności gospodarczej i uzasadniają rozważenie przeprowadzenia jej reorganizacji. Podczas szkolenia uczestnicy zyskali wiedzę o możliwych sposobach reorganizacji działalności gospodarczej, sposobie przeprowadzenia takiego procesu, jak również korzyściach i mankamentach każdego z przedstawionych rozwiązań.

Podatek od dywidend wypłacanych na rzecz TFI uderzy w inwestorów i podatników

Nowe zasady obowiązywania przepisów w zakresie poboru podatku u źródła (WHT)

30 czerwca 2019 r. miał się zakończyć okres obowiązywania rozporządzeń odraczających stosowanie niektórych znowelizowanych przepisów w zakresie poboru podatku u źródła (dalej także:„WHT”). od 1 lipca 2019 r. polskie banki depozytariusze wypłacające dywidendy m. in. na rzecz polskich funduszy inwestycyjnych obowiązane byłyby do bezwzględnego stosowania nowych zasad poboru WHT, zgodnie z którymi procedura poboru WHT przez płatnika będzie różnić się w odniesieniu do wypłat:

a) poniżej ustawowego progu 2.000.000 zł – do którego zastosowanie znajdą dotychczasowe zasady poboru podatku, z uwzględnieniem podwyższonego standardu należytej staranności; oraz
b) po przekroczeniu progu 2.000.000 zł – do których obligatoryjnie będą stosowane nowe zasady, nakazujące (z pewnymi wyjątkami) pobranie podatku bez zastosowania zwolnień lub preferencji określonych w ustawie o CIT.

28 czerwca 2019 r. MF opublikowało Rozporządzenie odraczające o kolejne 6 miesięcy wejście w życie kluczowej zmiany przepisów dotyczących podatku u źródła (WHT). Zgodnie z Rozporządzeniem, stosowanie art. 26 ust. 2e ustawy CIT – nakładającego obowiązek poboru podatku u źródła dla płatności przekraczających 2 mln zł z tytułu m.in. dywidend i usług niematerialnych – zostało wyłączone w zakresie wypłat należności dokonywanych do dnia 31 grudnia 2019 r.

Co się zmieni w nowych przepisach o dotyczących podatku u źródła ?

Dotychczas dywidendy wypłacane na rzecz polskich funduszy inwestycyjnych i emerytalnych były zwolnione z podatku dochodowego. Nowelizacja ustawy o CIT zakłada jednak, że 19-procentowy podatek się pojawi „u źródła”, czyli w sytuacji gdy banki depozytariusze aktywów funduszy dostaną dyspozycję wypłaty dywidendy, której łączna wartość na rzecz funduszu przekroczy rocznie 2 mln zł. Banki przekażą kwotę podatku skarbówce, a fundusze otrzymają dywidendę pomniejszoną o 19 proc. podatku.

„Zgodnie z nowymi przepisami, jeśli łączna wartość dywidend wypłaconych przez polskie spółki kapitałowe na rzecz jednego funduszu inwestycyjnego przekroczy 2 mln zł w ciągu roku kalendarzowego, nadwyżka ponad 2 mln zł zostanie obciążona podatkiem 19 proc. Obok czasowego spadku aktywów funduszy, które uzyskają mniej pieniędzy z dywidend, koszty tych zmian poniosą również indywidualni inwestorzy, a w przypadku OFE także emeryci. Otrzymają po prostu mniej pieniędzy w przypadku wycofania się z funduszy. Chcę wierzyć, że nie było świadomego planu dodatkowego, nawet czasowego, opodatkowania środków Polaków zgromadzonych w OFE czy tych, które za chwilę pojawią się w PPK. Jest to raczej efektem nadmiernego pośpiechu przy tworzeniu prawa podatkowego, co niestety odbija się na jakości” – dodaje Kamil Lewandowski.

Podsumowanie. Dywidenda pomniejszona o WHT

Według informacji ALTO, znacząca część polskich banków depozytariuszy przy wypłacie dywidend na rzecz polskich funduszy inwestycyjnych będzie realizować obowiązki płatnika WHT według modelu opartego o bezwzględne stosowanie nowych zasad do wypłat, które łącznie przekroczą w trakcie roku kwotę 2.000.000 zł., tj. zakładającego pobór podatku u źródła w pełnej wysokości niezależnie od prawa podatnika do zastosowania zwolnienia czy preferencyjnej stawki podatku w związku z wypłacaną dywidendą.

„Koncepcja, która stoi za mianami w przepisach jest jasna – ma ona dać administracji skarbowej możliwość kontroli zasadności stosowania określonych preferencji podatkowych jeszcze przed ich efektywnym zastosowaniem. Dopiero po takiej kontroli pieniądze mają być zwracane. Ktoś chyba jednak przeoczył fakt, że zwolnienia podatkowe dla dywidend wypłacanych na rzecz polskich funduszy są bezwarunkowe – a zatem nie ma czego kontrolować. Nie bardzo rozumiem jaki cel miałyby realizować przepisy. Czy chodzi o zarabianie przez fiskusa na trzymaniu pieniędzy inwestorów przez kilka miesięcy? Dodatkowy problem polega na tym, że nie wiadomo jak miałaby wyglądać procedura zwrotu podatku w przypadku funduszy, gdyż również w tym zakresie przepisy są zupełnie niedostosowane do ich specyfiki. To nie wróży nic dobrego dla branży i inwestorów” – zastanawia się Kamil Lewandowski.

Cały komentarz dostępny jest na łamach Pulsu Biznesu w artykule pt. „Podatkowy absurd uderzy w inwestorów” opublikowanym w dniu 1 lipca 2019 roku.