Projekt ustawy o finansowaniu społecznościowym dla przedsięwzięć gospodarczych wywołał w dyskusji publicznej istotne kontrowersje. Oprócz propozycji usunięcia oczywistych niespójności w projektowanych szczególnie doniosłe znaczenie w mojej ocenie mają uwagi dotyczące dwóch kwestii.
Pierwsza z nich dotyczy wyłączenia spod zakresu crowdfundingu spółek z o.o. Zdecydowana większość uczestników konsultacji społecznych wyraźnie sprzeciwiła się penalizowaniu kierowania do nieoznaczonego adresata oferty nabycia lub objęcia udziałów w spółkach z o.o. Aprobatę takiego rozwiązania wyraziło wyłącznie… Ministerstwo Sprawiedliwości. To jaskrawie uwidacznia, że przy projektowaniu nowych przepisów, legislator nie kierował się potrzebami rynku. Nie mam wątpliwości, że dotychczas funkcjonujący w obrocie gospodarczym model finansowania społecznościowego spółek z o.o. nie zapewniał odpowiedniego standardu ochrony inwestorów. Jednak, zamiast wprowadzania kategorycznych zakazów optuję raczej za nałożeniem dodatkowych obowiązków..
Druga kluczowa kwestia to propozycja objęcia dostawców usług finansowania społecznościowego obowiązkami wynikającymi z ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Mimo niebagatelnych sum pieniężnych przepływających przez platformy crowdfundingowe, obszar ten nie podlegał ścisłemu monitoringowi pod kątem AML. O ile w przypadku crowdfundingu inwestycyjnego odpowiednie procedury są stosowane względem inwestorów np. przez podmiot prowadzący rejestr akcjonariuszy, o tyle w przypadku pozostałych typów crowdfundingu nadal istnieje luka stwarzająca pole do nadużyć finansowych.