Autor: kancelaria

Katarzyna Adamowicz, pełniąca ostatnio obowiązki dyrektora działu doradztwa podatkowego w jednej z największych firm księgowych w Polsce, wraca po latach do ALTO, by objąć stanowisko Senior Managera w zespole TAX.

Katarzyna od 10 lat doradza klientom zarówno w obszarze podatków bezpośrednich, jak i pośrednich. Zajmuje się bieżącym doradztwem podatkowym, a także wdraża projekty mające na celu minimalizację ryzyka podatkowego i osiągnięcie oszczędności podatkowych. Zarządzała wieloma złożonymi projektami prawno-podatkowymi oraz reprezentowała swoich klientów przed organami podatkowymi oraz sądami administracyjnymi. Jej doświadczenie obejmuje doradztwo na rzecz międzynarodowych i krajowych firm.

W ALTO Katarzyna będzie kontynuować doradztwo na rzecz klientów korporacyjnych. W ramach zespołu TAX będzie opracowywać i rozwijać usługi w obszarze podatków pośrednich.

„Bardzo się cieszę, że będziemy mieli możliwość ponownie współpracować z Kasią. Tyko nieliczni wiedzą, że zaczynała ona swoją zawodową ścieżkę w ALTO – na samym początku istnienia firmy. Teraz, bogatsi o doświadczenia i umiejętności, znowu łączymy siły by wzmacniać client experience w naszej podatkowej linii biznesowej. Jesteśmy przekonani, że nasi klienci bardzo pozytywnie odczują, że Kasia ze swoim profesjonalizmem i skutecznością w działaniu stanowi istotne wzmocnienie zespołu ALTO.” – mówi Kamil Lewandowski, Partner Zarządzający w ALTO.

Kasia jest absolwentką Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego oraz Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. Od 2015 roku jest licencjonowanym doradcą podatkowym. Jest autorką licznych publikacji prasowych oraz współautorką książek m.in. „Meritum podatki 2019”, „Instrukcje księgowe i podatkowe 2018”, „Instrukcje księgowe i podatkowe 2019” oraz „Instrukcje księgowe i podatkowe 2021”.

„Swoje pierwsze kroki w doradztwie stawiałam w ALTO, i choć teraz firma liczy nie kilkunastu, a blisko 150 pracowników, ponownie czuję, że jest to moje miejsce. Niezwykle ciepłe i serdecznie powitanie daje wrażenie powrotu w rodzinne strony. Mam nadzieję, że zdobyte przez ostatnie lata doświadczenie będę mogła wykorzystać przy nowych, ciekawych projektach, których nie braknie z uwagi na stale rosnące zapotrzebowanie na usługi doradcze, zarówno biznesowe, jak i podatkowe. Przez ostatnie lata obserwowałam jak zespół w ALTO dynamicznie się rozwija oraz jak świetnych ekspertów gromadzi na pokładzie. Cieszę się, że mogłam do nich dołączyć.” – mówi Katarzyna Adamowicz, Senior Manager, doradca podatkowy w ALTO.

Praktyka organów jest w dalszym ciągu korzystna dla podatników, ale na wszelki wypadek warto, aby każdy, kto chce skorzystać z preferencji, uzyskał w tej sprawie interpretację.

Programy motywacyjne to popularny i skuteczny sposób na zachęcenie, w szczególności kadry menedżerskiej, do poszukiwania i wdrażania nowych pomysłów przyczyniających się do rozwoju firmy. Ich atrakcyjność związana jest z preferencjami podatkowymi z jakich – przy spełnieniu określonych warunków – mogą skorzystać jego uczestnicy. Udział w takim programie to przede wszystkim możliwość opodatkowania dochodu stawką 19 proc., zamiast stawką 32 proc., która mogłaby mieć zastosowanie przy opodatkowaniu według skali podatkowej. Dodatkowo, przychody z takiego programu nie podlegają ubezpieczeniom społecznym ani ubezpieczeniu zdrowotnemu.

 

Co jest nie tak

Aby skorzystać z dobrodziejstw programu motywacyjnego, jego uczestnik musi faktycznie objąć lub nabyć akcje spółki organizującej ten program. Do ich objęcia lub nabycia może dojść bezpośrednio lub w wyniku realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych lub realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (dalej: ustawa o.i.f.), lub realizacji innych praw majątkowych. I tu pojawia się problem. A mianowicie, z jednej strony warranty subskrypcyjne są papierami wartościowymi w rozumieniu ustawy o PIT. Trzeba przy tym wskazać, że papiery wartościowe na gruncie ustawy o PIT to papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy o.i.f. Z tym, że warranty subskrypcyjne zostały wymienione pod literą a w art. 3 pkt 1 ustawy o.i.f., a nie literą b, do której odwołuje się wprost definicja programu motywacyjnego z ustawy o PIT. Z drugiej natomiast strony, papiery wartościowe, w tym warranty subskrypcyjne, to prawa majątkowe.

 

I co tu począć…

Jak można się domyśleć, w praktyce ukształtowały się dwa – różne – podejścia do danego problemu. Zgodnie z pierwszym z nich, warranty subskrypcyjne to prawa majątkowe. W konsekwencji, objęcie akcji przez uczestników programu w wyniku ich realizacji powinno korzystać z preferencji podatkowych. Drugie stanowisko stoi z kolei w opozycji do pierwszego. Zgodnie z nim warranty subskrypcyjne nie są prawami majątkowymi, których zrealizowanie będzie uprawniało uczestników programu motywacyjnego do skorzystania ze stawki 19 proc. Brak możliwości zakwalifikowania warrantów subskrypcyjnych do praw majątkowych ma wynikać z tego, że przepis odwołuje się do realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy o.i.f. Tym samym – według tego stanowiska – z zakresu innych praw majątkowych wyłączone zostały warranty subskrypcyjne.

 

Dyrektor KIS i podatnik, dwa bratanki

W kontekście tych stanowisk warto poświęcić chwilę uwagi interpretacjom podatkowym dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Podejście dyrektora KIS do omawianego problemu jest o tyle ciekawe, że w początkowym okresie funkcjonowania przepisów dotyczących programów motywacyjnych opowiadał się on za drugim z poglądów (zob. interpretację indywidualną z 22 czerwca 2018 r., 0112-KDIL3-3.4011.237. 2018.1.MW). Później jednak dyrektor KIS zmienił stanowisko na przeciwne, zgodne ze stanowiskiem podatników (zob. interpretacje indywidualne z 26 października 2018 r., 0114- KDIP3-2.4011.490.2018.1. JG1; z 16 października 2019 r., 0113-KDIPT2-3.4011.455. 2019.1.MS i z 9 lipca 2020 r., 0112-KDWL.4011.18.2020. 1.DK). Tym samym, ukształtował się w praktyce skarbowo-biznesowej jeden i to spójny sposób kwalifikowania warrantów subskrypcyjnych w ramach programów motywacyjnych.

 

Trzeba zabić tę miłość

Początkowe opowiedzenie się przez dyrektora KIS za brakiem możliwości zakwalifikowania warrantów subskrypcyjnych do innych praw majątkowych spowodowało zaangażowanie w sprawę sądów administracyjnych. To skutkowało wydaniem 30 listopada 2021 r. przez NSA wyroku w sprawie II FSK 808/19 oraz w sprawie II FSK 809/19. Niestety NSA zajął stanowisko niekorzystne dla podatników i podzielił początkowe stanowisko dyrektora KIS. Tym samym, wskazanie litery b w art. 3 pkt 1 ustawy o.i.f. i niewskazanie litery a tego przepisu – zdaniem NSA – jest wystarczające do tego, aby nie uznać warrantów subskrypcyjnych za prawo majątkowe, mimo że warranty subskrypcyjne takim prawem są.

---

 

Zdaniem autora:

Mariusz Miśkiewicz – Senior Consultant w ALTO

Ufam, więc sprawdzam

A co w tej całej sytuacji powinni zrobić podatnicy? Mając na uwadze początkowe stanowisko dyrektora KIS oraz wyroki NSA, podatnicy planujący przystąpić do programów motywacyjnych opartych na warrantach subskrypcyjnych powinni wystąpić z wnioskiem do dyrektora KIS o wydanie interpretacji indywidualnej. Z kolei podatnicy, którzy już rozliczyli plany motywacyjne oparte na warrantach subskrypcyjnych, także mogą wystąpić z wnioskiem o wydanie interpretacji, ale mogą również dążyć do potwierdzenia sposobu rozliczenia na podstawie utrwalonej praktyki interpretacyjnej.

Nigdy nie wiadomo, jak długo dyrektor KIS pozostanie bratankiem.

---

 

Co na to fiskus

Mimo, wydania wskazanych wyroków linia interpretacyjna dyrektora KIS nie zmieniła się. Dyrektor KIS w dalszym ciągu stoi na stanowisku, że argumenty za brakiem zakwalifikowania warrantów subskrypcyjnych nie są na tyle przekonujące, aby wyłączyć je z kategorii innych praw majątkowych (zob. interpretację indywidualną z 10 maja 2022 r., 0114-KDIP3-1.4011.328. 2022.1.LS).

 

---

Podstawa prawna:

– art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 861 ze zm.)

– art. 5a pkt 11 i art. 24 ust. 11b ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm.)

Zastosowanie się do poleceń wspólników przez członka zarządu może spowodować jego odpowiedzialność, gdy będzie to sprzeczne z prawem lub wykonanie polecenia spowoduje szkodę w majątku spółki. Są sposoby, by tego uniknąć.

Obowiązującą zasadą, chociaż nie sformułowaną wprost w przepisach Kodeksu spółek handlowych (dalej „KSH”), jest wyodrębnienie dwóch sfer funkcjonowania spółki kapitałowej: sfery własności (kapitału) oraz sfery zarządzania. W konsekwencji kompetencje organu zarządczego oraz właścicielskiego są rygorystycznie określone w celu właściwego ukształtowania autonomii organów spółek kapitałowych. Organem właścicielskim jest zgromadzenie wspólników (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) albo walne zgromadzenie (spółka akcyjna). Rolą tego organu jest wniesienie kapitału do spółki, określenie celu w jakim spółka jest zawiązywana oraz nakreślenie kierunku działania. Faktyczne zarządzanie spółką, tj. prowadzenie jej spraw oraz reprezentowanie spółki na zewnątrz, leży w gestii organu zarządczego – zarządu.

Czemu służy rozdział kompetencji?

Rozdzielenie sfery własności i sfery zarządzania w założeniu miało m.in. wyeliminować problem oddziaływania uczestników spółki (wspólników lub akcjonariuszy) na członków zarządu, tj. wywieraniu wpływu na podejmowane przez nich decyzje za pomocą uchwał zawierających skonkretyzowane polecenia. W praktyce zdarza się jednak, że wspólnicy wydają uchwałę w sprawie, która nie jest – zgodnie z umową spółki lub statutem – zastrzeżona jako wymagająca zgody zgromadzenia.

Często zgromadzenie wspólników stanowi forum działania głównych właścicieli spółki, których wizja zarządzania spółką może w pewnych aspektach okazać się odmienna wobec strategii działalności spółki, jaką wypracował zarząd. Wówczas wspólnicy (akcjonariusze) spółki decydują się na ingerencję w proces kierowania spółką, zobowiązując zarząd do podjęcia (niekiedy rekomendując podjęcie) określonych działań. Niejednokrotnie uzależniają oni dalsze pełnienie funkcji członka zarządu oraz udzielenie w przyszłości danemu członkowi zarządu absolutorium z wykonywania przez niego swojej funkcji od wypełnienia ich polecenia.

Powstaje wówczas pytanie: czy fakt zastosowania się przez członków zarządu do polecenia lub rekomendacji wspólników będzie stanowił okoliczność wyłączającą ich odpowiedzialność wobec spółki i wobec jej wierzycieli?

Od czerwca do zespołu prawników w ALTO dołączyła dr Joanna Róg-Dyrda (Counsel, radca prawny), która wzmocni praktykę rynków kapitałowych, jak również rozwinie w kancelarii takie obszary jak obsługa w zakresie ESG (Environmental, Social and Governance) oraz Innowacje finansowe (FinTech). Joanna będzie w szczególności odpowiedzialna za obszar rynku kapitałowego obejmujący problematykę związaną z obrotem na giełdzie – w tym przeprowadzanie ofert publicznych i dopuszczanie do obrotu, wsparcie spółek publicznych i innych emitentów w zakresie wykonywania obowiązków informacyjnych (w tym MAR i obowiązki sprawozdawcze), a także obsługę prawną związaną ze znacznymi pakietami akcji.

Joanna posiada ponad dziesięcioletnie doświadczenie w obsłudze prawnej podmiotów działających na rynku finansowym. Specjalizuje się w doradztwie na rzecz spółek publicznych i innych emitentów, domów maklerskich oraz towarzystw funduszy inwestycyjnych. Przeprowadzała emisje publiczne akcji, wezwania, delistingi, szkoliła kadrę menadżerską w zakresie obowiązków związanych ze zmianą statusu spółki na spółkę publiczną, a także wspierała jedne z największych spółek giełdowych w zakresie wykonywania obowiązków informacyjnych (bieżących i okresowych). Doradzała bankom, instytucjom płatniczym, spółdzielczym kasom oszczędnościowo-kredytowym, a także organom administracji. Jej doświadczenie zawodowe obejmuje również doradztwo na rzecz podmiotów z udziałem Skarbu Państwa, w tym związane z funkcjonowaniem tych podmiotów na rynku kapitałowym oraz zarządzaniem mieniem Skarbu Państwa.

– Nasz zespół prawny dynamicznie się rozwija, prowadząc multidyscyplinarne projekty. Ogromnie cieszymy się, że klienci obdarzają nas zaufaniem, co bezpośrednio przekłada się na ciągle rosnącą liczbę realizowanych spraw. Powiększanie zespołu jest naturalną konsekwencją rozwoju kancelarii. Teraz dzięki wiedzy i doświadczeniu Joanny będziemy mogli wspierać naszych klientów także w rozwoju ich biznesów w sposób zrównoważony, uwzględniający kryteria ESG, mając świadomość wpływu zmian na prowadzoną przez nich działalność. – mówi Piotr Orczykowski, Partner Zarządzający Zespołem Legal w ALTO.

Giełda ma kluczowe znaczenie dla gospodarki i jest jej barometrem, natomiast zrozumienie jego funkcjonowania wymaga dłuższej i wnikliwej obserwacji oraz analizy.

To właśnie na giełdzie inwestorzy chcący by posiadane przez nich środki pracowały na poczet przyszłych zysków spotykają się z firmami, które potrzebują kapitału by się rozwijać i generować wzrost wartości spółek.

Eksperci ALTO na co dzień starają się wspierać zarówno inwestorów, jak i firmy w ich celach, tak by finalnie spółki mogły rosnąć szybciej, wprowadzać innowacyjne produkty, a tym samym generować większe zyski z korzyścią dla obu stron.

Nie bez znaczenia są też obecnie dla rynku finansowego innowacje, w tym te związane z wykorzystaniem DLT czy AI.

– Moje zainteresowania zawodowe od pewnego czasu koncentrują się także wokół nowych technologii, które bardzo dynamicznie się rozwijają, co również rodzi potrzebę tworzenia nowych regulacji, zwłaszcza na poziomie unijnym. Można tu wskazać choćby na prace nad rozporządzeniem w sprawie kryptoaktywów. Dynamika zmian jest dość duża przez co prawnicy zajmujący się rynkiem finansowym powinni mieć przekrojową wiedzę, sięgającą także tych obszarów, które dotychczas postrzegaliśmy jako tzw. alternatywne finanse. – dodaje dr Joanna Róg-Dyrda

Joanna Róg-Dyrda jest adiunktem w Katedrze Prawa i Postępowania Administracyjnego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Jest członkiem Centrum Badań nad Prawnymi Aspektami Technologii Blockchain przy Uniwersytecie Warszawskim oraz Grupy Roboczej ds. Sztucznej Inteligencji (GRAI) przy Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Jesteśmy świadkami dynamicznego rozwoju nowoczesnych technologii i opartych na nich rozwiązań biznesowych. Trend przyspieszyła dodatkowo pandemia, która zmusiła przedsiębiorców do przeniesienia dużej części aktywności do wirtualnej rzeczywistości.

Coraz więcej innowacyjnych rozwiązań jest również wykorzystywanych w branży ubezpieczeniowej, co jest zauważalne w interakcjach ubezpieczycieli zarówno z klientami, jak i agentami. Tworzenie i rozwój narzędzi zwiększających konkurencyjność ubezpieczycieli wiąże się z ponoszeniem wydatków. Dzięki zastosowaniu ulgi badawczo-rozwojowej, tego rodzaju koszty mogą być refinansowane oraz mogą wpłynąć na uzyskanie realnych oszczędności.

 

Czym jest ulga B+R?

Ulga B+R jest rozwiązaniem umożliwiającym ponowne odliczenie od podstawy opodatkowania CIT kosztów związanych z działalnością B+R. Do uznania działalności za badawczo-rozwojową niezbędne jest, aby przedsiębiorca w ramach własnych zasobów pracował nad rozwiązaniami innowacyjnymi w skali jego własnej działalności (nawet jeśli są one już dostępne na rynku).

W praktyce mechanizm stosowania ulgi nie jest skomplikowany. Określony wydatek stanowiący koszt podatkowy (pomniejszający dochód do opodatkowania), może zostać jeszcze raz odliczony od podstawy opodatkowania, co w efekcie zmniejsza podatek do zapłaty. Ulgę możemy zastosować w rozliczeniu rocznym, również w odniesieniu do poprzednich lat podatkowych (od 2016 r.).

Na pierwszy rzut oka ulga wydaje się rozwiązaniem dedykowanym dla firm technologicznych, informatycznych czy działających w branży przemysłowej. Jednak również w branży ubezpieczeniowej możemy znaleźć wiele przykładów działalności B+R, w szczególności dotyczących wewnętrznego oprogramowania czy aplikacji udostępnianych klientom – przedstawiliśmy je w dalszej części.

 

Jakie koszty odliczamy?

Przepisy przewidują szeroki katalog kosztów, które mogą zostać odliczone w ramach ulgi B+R. Kluczowa z perspektywy stosowania ulgi w branży ubezpieczeniowej jest możliwość odliczenia kosztów wynagrodzeń zarówno pracowników, jak i osób zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia czy umowy o dzieło. Odliczenie obejmuje również ponoszone przez przedsiębiorcę składki ZUS. Niestety nie ma możliwości rozliczenia w ramach ulgi wydatków na wynagrodzenia współpracowników, którzy realizują usługi na podstawie B2B. Możliwe jest za to odliczenie m.in. amortyzacji środków trwałych (np. komputery) czy wartości niematerialnych i prawnych (np. oprogramowanie), wykorzystywanych w ramach B+R.

 

Ile odliczamy?

Ulga B+R obowiązuje od 2016 r. i w tym okresie uległa istotnym zmianom, w szczególności w zakresie wartości odliczanych kosztów. Ustawodawca z roku na rok coraz bardziej zachęcał do podejmowania działalności B+R i korzystania z ulgi. Początkowo można było odliczyć wyłącznie 30% wartości kosztów kwalifikowanych. W 2017 r. było to 50%, natomiast od 2018 r. odlicza się 100% kosztów kwalifikowanych. Ostatnia zmiana została wprowadzona w ramach Polskiego Ładu, od 2022 r. odliczeniu w ramach ulgi podlega 200% kosztów wynagrodzeń oraz 100% pozostałych kosztów. Tym samym w Polsce mamy obecnie jedną z najbardziej atrakcyjnych, jeśli nie najatrakcyjniejszą ulgę podatkową tego typu, przy czym analogiczny instrument stosowany jest w wielu krajach.

Jakie korzyści finansowe może przynieść wdrożenie ulgi? Jeżeli np. w 2021 r. podatnik poniósł 1.000.000 złotych kosztów wynagrodzeń w ramach działalności B+R, realna oszczędność na podatku CIT wyniesie 190.000 złotych. Od 2022 r. będzie to 380.000 złotych korzyści podatkowej. Taki poziom wsparcia dla dużych przedsiębiorców często nie jest dostępny nawet w formie grantu na projekt B+R innowacyjny w skali rynku, przy czym korzystanie z dotacji, czyli selektywnie przyznanej pomocy publicznej na działalność B+R, wiąże się z bardzo istotnymi ograniczeniami i wysiłkiem administracyjnym.

 

Jak skorzystać z ulgi?

Ulga B+R nie jest pomocą publiczną, gdyż nie jest selektywna – przysługuje wszystkim na takich samych warunkach. Aby z niej skorzystać, wystarczy zatem podjęcie poniższych kroków:

• zidentyfikowanie projektów / obszarów działalności spełniających definicję działalności B+R,
• przypisanie do nich kosztów kwalifikowanych.

Ulgę rozlicza się na koniec każdego roku w deklaracji CIT-8 i nie ma przeciwwskazań, aby rozliczyć jednocześnie kilka poprzednich lat w formie korekty deklaracji podatkowych. Pod kątem przyszłych okresów warto zastanowić się jednak nad ewentualnym usprawnieniem procesów.

Coraz więcej przedsiębiorców korzysta z ulgi, a praktyka organów skarbowych jest już dobrze znana. Odpowiednia dokumentacja przygotowana na potrzeby uwzględnienia ulgi w deklaracji podatkowej, będzie całkowicie wystarczająca, jeśli pojawią się pytania skarbówki.

 

Branża ubezpieczeniowa jest innowacyjna

Ocena możliwości wykorzystania ulgi B+R w branży ubezpieczeniowej jest prosta. Wystarczy odwiedzić strony internetowe kilku przykładowych zakładów ubezpieczeń, żeby przekonać się, że branża ubezpieczeniowa ma duży potencjał do wykorzystania ulgi B+R, a wdrażane przez ubezpieczycieli rozwiązania mają bez wątpienia innowacyjny charakter. Niektórzy z nich efektywnie korzystają już z ulgi, ale jest to niewielki odsetek uprawnionych firm.

Czego może dotyczyć działalność B+R ubezpieczyciela? Mogą to być wszelkie rozwiązania stosowane w procesie dystrybucji ubezpieczeń oraz ich obsługi, czy na potrzeby wewnętrzne organizacji. Jako przykłady możemy wskazać m. in.:

• oprogramowanie umożliwiające zdalny zakup polis;
• systemy do oceny ryzyka;
• rozwiązania usprawniające obsługę klienta (np. tzw. voicebot);
• aplikacja mobilna do obsługi klientów;
• automatyzacja procesów w zakresie likwidacji szkód;
• rozwiązania dotyczące ochrony danych.

Za działalność B+R potencjalnie mogą też zostać uznane prace związane z rozwijaniem stosowanego przez ubezpieczyciela i jego agentów systemu do sprzedaży oraz obsługi polis.

W naszej ocenie, zakłady ubezpieczeń opracowujące samodzielnie wskazane rozwiązania z wykorzystaniem wewnętrznych zasobów, jak najbardziej mogą rozważać stosowanie ulgi w odniesieniu do swoich rozliczeń podatkowych.

 

Czy warto skorzystać z ulgi B+R?

Wprowadzane w ostatnich latach zmiany podatkowe zwiększają obciążenie podatkowe przedsiębiorców oraz nakładają na nich coraz to nowe obowiązki. Ulga B+R jest natomiast pozytywnym akcentem, który umożliwia podatnikom uzyskanie istotnych oszczędności finansowych. Może ona być ciekawym rozwiązaniem na obniżenie opodatkowania „przy okazji” opracowywania w ramach prowadzonej działalności różnego rodzaju innowacji.

Jednocześnie trzeba pamiętać, że skorzystanie z ulgi jest stosunkowo niekomplikowane oraz nie generuje istotnego ryzyka podatkowego. Warto więc przeanalizować w ramach organizacji możliwość wdrożenia ulgi B+R właśnie teraz, kiedy jeszcze rozliczenie podatkowe za 2016 r. nie przedawniło się i może zostać nią objęte.